با سبزترین,آفتابی ترین درودها...

*اگر کسی تو را آنطور که می خواهی دوست ندارد به این معنی نیست که تو را با تمام وجودش دوست ندارد

*چقدر شبیه خودت می شوی وقتی نا مهربانی ها را با مهربانی پاسخ می دهی

*اگه نتونی کسی رو ببخشی واسه بزرگی گناه اون نیست برای کوچکی قلب توست

*می گویند برای رسیدن به تو باید از تمام دنیا بگذرم اما تو که تمام دنیای منی چطور از تو بگذرم؟

*برای کسی که دوستش داری از غرورت بگذر نه برای غرورت از کسی که دوستش داری

*هیچ فردی بی عیب و نقص و کامل نیست مگر اینکه اونو دوست داشته باشی

*رنگین کمان از آن کسانی است که تا آخرین قطره ی باران صبر می کنند

*تو دنیای بچه ها هر کی زودتر بگه دوستت دارم برنده ست ولی تو دنیای بزرگا هر کی زودتر بگه دوستت دارم بازنده ست

  *بکوش عظمت در نگاه تو باشد نه در آنچه بدان می نگری

*دوستت دارم نه به خاطر شخصیتی که تو داری بلکه به خاطر شخصیتی که من در هنگام با تو بودن پیدا می کنم

*هرگز لبخند را ترک نکن چون هر کسی ممکن است عاشق لبخند تو باشد

تک ستاره ی من…

رو به آسمون کرد و گفت: از بین این همه ستاره کدومشون رو بر می داری؟

تکیه دادم بهش و گفتم اون ستاره رو میبینی؟ همون رو بر می دارم

بر گشت و نگاه معنا داری کرد و گفت:

از کدوم ستاره داری میگی؟! من که چیزی نمی بینم!

گفتم خوب دقت کن اون ستاره رو میگم و با دست به سمت ستاره ای که وجود نداشت اشاره کردم و گفتم:

ببین اونجاست! اون ستاره ای که من می بینم همون ستاره ای که ……

اولین رمز انتظاره

اولین رنگ نگاه منه

اولین زیبایی تو ذهنمه

اولین خواستن من تو زندگیه

اولین کوشش من برای تمام عمرمه

اولین بهانه ایه که بهانه ای برای داشتنش ندارم

اولین صدایی که طنینش پایان بخش نجواهای دیگه ست و اولین سلامی است که بدون خداحافظی ها برای من معنا پیدا کرد

اون ستاره که می بینی تنها انتخاب من بوده بدون شرط و بی قید!

چه ببینمش چه نبینمش!

چه خودشو به من نشون بده چه مجبور باشم با تصویرش تنها باشم!

مهم نیست!

مهم اینه که اگه انتخابش کردم زیر قرارم با خودم نزنم!

آروم تکیه زد بهم و گفت: حالا

دیدمش چقدر زیباست و

چقدر تنها…..

همیشه از نگاه تو با تو عبور می کنم

           از اینکه عاشق توام حس غرور می کنم

                      دوباره با سلام تو تازه ی تازه می شوم

                                با نفس ساده ی تو غرق ترانه می شوم

                                                          با تو ستاره می شوم

                                                                     با تو ستاره می شوم

                                                          با تو ستاره می شوم

                                از سایه های ملتهب همیشه می گریختم

                       با رفتن تو هر نفس بغض دوباره می شوم

            ناجی شام شوکران با دل عاشقم بمان

به حرمت حضور تو چون تو یگانه می شوم

گمان نمی کنم گناه من سنگین تر از نگاه تو باشد...

غروب شد خورشيد رفت آفتابگردان به دنبال خورشيد ميگشت ناگهان ستاره اي چشمک زد آفتابگردان سرش را پايين انداخت آري ! گلمن گلها هيچ وقت خيانت نميکنند

بهترین دوست اون دوستیه که بتونی باهاش روی یک سکو ساکت بشینی و چیزی نگی و وقتی ازش دور میشی حس کنی بهترین گفتگوی عمرت رو داشتی.

با من از احتمال رفتن هم سخن مگو، می ترسم.

از هجوم خالی اطراف وقتی دیگر نباشی...

از جادوی بی تفاوتی لغزیدن در مرداب فراموشی....

از همه اینها می ترسم.

عزیز روزهای بارانی ام،

می ترسم از روزهایی که راه خانه را گم کنی،

روزهایی که دستت به بلندی بنفش آسمان نمی رسد،

روزهایی که یک جهان اضطراب سهم رویاهایت است...تنها بمانی.

می ترسم با مویه های باد در روزهای ناگزیر تشویش تنها بمانی.

می ترسم،آخر زیاد حوصله نداری.

می ترسم خدای نکرده همه نسبت هایت را

 با دالان های بازی مان انکار کنی!!!

بگویی (من پروانه تر از این حرفهایم) و پیله گی خود را از یاد ببری.

ای همبازی...نکند همه روزهایی که بر من بی تو می گذرد،بی من باشی.

می ترسم دیر کنی، آنقدر دیر که پیدایم نکنی.

می ترسم جایی زیر دست و پاههای دلتنگی بمانم و تو هم دیر کنی.

می ترسم آنقدر دیر بیایی که کلید گم شود.

روزی بیایی بی کلید، پشت در ، زیر باران بمانی.

چه حرفهایی می زنم....

من فقط ترسیده ام،

از احتمال نیامدن تو و نیامدن باران ...همین!!!

فرياد زدم: بمان! ولي حيف چه سود                                             

او دور شد و نقــطه شد و بعد... نبود                  

      به تو می اندیشم

      ای سراپا همه خوبی

      تک و تنها به تو می اندیشم

      جای مهتاب به تاریکی شبها تو بتاب

      من فدای تو به جای همه گل ها تو بخند

      قصه ی ابر هوا را تو بخوان

      در رگ ساغر هستی تو بجوش

      من همین یک نفس از جرعه ی جانم باقیست

      آخرین جرعه ی این جام تهی را تو بنوش !

سر به روي شانه هاي مهربانت ميگذارم.عقده دل ميگشايد گريه بي اختيارم.از غم نامردميها بغضهادر سينه دارم.شانه هايت را براي گريه كردن دوست دارم

غنچه از خواب پريد و گلي تازه به دنيا آمد
خار خنديد و به گل گفت سلام و جوابي نشنيد
خار رنجيد ولي هيچ نگفت

ساعتي چند گذشت
گل چه زيبا شده بود
دست بي رحم كه آمد نزديك
گل مغرور ز وحشت پژمرد
ليك ناگاه !
خار در دست خليد و گل از مرگ رهيد !
صبح فردا خار با شبنمي از خواب پريد !
گل صميمانه به او گفت سلام
خار صميمانه به او گفت : عليك !

اگه یکی رو دیدی که وقتی داری رد می شی بر می گرده و نگات می کنه بدون براش مهمی

اگه یکی رو دیدی که وقتی داری میوفتی بر می گرده و با عجله می یاد سمتت بدون براش عزیزی

اگه یکی رو دیدی وقتی داری می خندی بر می گرده و نگات می کنه بدون واسش قشنگی

اگه یکی رو دیدی وقتی داری گریه می کنی بر می گرده و میاد باهات اشک می ریزه بدون دوست داره

اگه یکی رو دیدی وقتی داری با یکی دیگه حرف می زنی ترکت می کنه بدون عاشقته

اگه یکی رو دیدی وقتی داری ترکش می کنی برات فقط سکوت می کنه بدون دیوونته

اگه یکی رو دیدی که ازنبودنت داغون شده بدون براش همه چی بودی

اگه یکی رو دیدی که یه روز از بی تو بودن می ناله بدون بدونه تو می میره

اگه یکی رو دیدی که بعد رفتنت لباس سفید پوشیده بدون بدون تو مرده

اگه یه روز دیدیش که یه گوشه افتاده و یه پارچه سفید روش کشیدن بدون واسه خاطر تو مرده...

هیچ لحظهای به اندازه ی لحظه های با تو بودن شیرین نیست 

اگه يه روز بغض گلوت رو فشرد خبرم كن                                       

                             ولي مي تونم باهات گريه كنم

چگونه تکیه کنم بر صداقتی که نداری

و دل به عشقی ببندم ، به لعبتی که نداری

چگونه دست دلم را ، بدست تو بسپارم

و افتخار کنم بر محبتی که نداری

غرور و کبر خودم را ، فدای عشق تو کردم

فدای بخشش و مهر و سخاوتی که نداری

عبور می کنی از من و خرد میشود این دل

به زیر پای وفا و عطوفتی که نداری

همیشه آخر عشق است ، شروع دربدری ها

پناه من تویی و آن شجاعتی که نداری

شیشه ی پنجره را باران شست                           

          از دل من اما   

                          چه کسی یاد تو را خواهد شست؟

واسه همه لحظه هایی که هستی و خنده رو صورتته...

واسه همه حرف زدن های پر از هیجانت که از یه شهر بازی هیجانش بیشتره...

واسه تک تک کلمه های توصیفی که استفاده می کنی...

واسه رنگ آبی حضورت...

واسه اینکه منو یاد حجم خاکستری فراموش شده انداختی و باعث شدی بهش لبخند بزنم...

               واسه اینکه هستی,شاید کم,ولی هستی...

                                               متشکرم !